Ta ta BA

Y Stêc
Pe bydde`r stêc gesh i futa noson o blaen yn ddyn, mi fyswn i yn ei briodi. Pe bydde`r stêc yn gar, mi fyswn i yn dreifio i bobman. Pe bydde`r stêc yn dŷ, mi fyswn i yn ei brynu, yn symud i mewn, a fyswn i byth yn gadael, dim hyd yn oed i fynd i`r siopau. Dyna pa mor neis oedd y stêc gesh i noson o`r blaen, a nath o mond costio 3 punt.



Boca Juniors
"Don`t show any support for the visiting team. It`s a matter of life and death." Dim exclamation mark, sylwer. Dyna`r rhybudd y cafon ni ar ein taflen o reolau ar gyfer ein hymweliad a stadiwm y tim Archentaidd enwog, Boca Juniors. A hefo`r wybodaeth yna, ffwrdd a ni i`r stands i weld y tim yn chwarae gêm yn erbyn San Lorenzo.



Roedd o`n wallgo, roedd o`n brofiad chwalu pen go iawn. Dyna lle oedden ni`n sefyll o dan cefnogwyr y tim arall, a roedden nhw`n taflu pob math o bethau lawr arno ni, gwydrau, poteli `dwr`, balwns (!!), pob math o stwff. Roedden ni`n gwynebu cefnogwyr hard-core Boca, nathon nhw ganu a neidio i fyny a lawr am y 90 munud cyfan. Roedd ganddyn nhw ddrymiwrs samba yn chwarae drwy`r gem, yn cadw rhythm i`r caneuon gwallgo oedd yn son am pa mor wych ydi Boca, a sut mae nhw eisiau lladd tim yr hen elyn, River Plate.
Dwi ddim yn licio pel-droed, ond mi fyswn i`n mynd i weld gem Boca eto`n syth. Roedd yr awyrgylch mor anhygoel, a`r ffans yn ymddwyn mor rhyfeddol nes nad oedd angen edrych ar y gem o gwbwl!! Nath Boca ennill, 2-0. Gret - ond roedd yn rhaid i ni aros yn y stadiwm am awr, i aros i ffans y tim arall adael yr ardal.

La Bomba
Mi yden ni yn BA ers wythnos bellach, a wedi blino yn lan. Fel y dudes i yn y blogiad dwetha, mae siopau BA ar agor 25 awr y diwrnod. Does ne neb yn cysgu. Dydi dydd a nos ddim yn golygu dim yma. Dydi`r Archentwyr ddim yn bwyta eu swper nes ei bod hi`n tua 10-11pm. Dydi`r party animals ddim yn mynd allan tan ei bod hi`n hanner nos, a ddim yn mynd i`r clybiau nes ei bod hi`n 2 neu 3 yn y bore. Mi yden ni angen cwsg. Ond cyn mynd, roedd teithwyr eraill wedi deud fod yn rhaid i ni fynd i weld sioe ddrymiau La Bomba. Felly aros nathon ni am noson ychwanegol.
Wel wel sut alla i esbonio be ddigwyddodd neithiwr, yn enwedig o gofio fod na bobl barchus iawn yn darllen y blog `ma? Alla i eich trystio chi i stopio darllen? Newch chi roi eich dwylo dros eich llygaid nes brawddeg ola`r blogiad? Wel nanewch siwr, dwi wedi dal eich sylw chi bellach.
Felly i dorri stori hir ac amharchus yn fyr a pharchus...
Ffwrdd a ni yn un criw enfawr o`r hostel, efo dyn bach blewog tebyg i Che Guevara hyperactive yn ein harwain ni ac yn gweiddi VAMOOOOOOOOS dros bob man tra`n hanner cerdded, hanner hopian fel broga tuag at y tren tanddaearol. Dyma ni i gyd ar y tren, eto i gyfeliant galwadau bachog Sbaeneg y blew-ddyn. Cyrraedd La Bomba wedyn, a fanno yn llawn i`r ymylon o bobl yn neidio i fyny ac i lawr i o flaen y band dryms samba ar y llwyfan. Roedd o fel Samba Bangor, ond yn well.
Am 20 peso, roedden ni`n cael litr o stella. Do, dyna fi newydd ddeud litr o stella. Ac am 20 peso, roedd yn rhaid cael un arall wedyn.
Gorffenodd y drymio, yn swyddogol, ond allan i`r stryd a ni wedyn, lle roedd y parti ond yn cychwyn! Mewn a ni i fysus yr oedd yr hostel wedi eu gyrru i`n nol ni, a`r dyn blewog yn gweiddi `Invite EVERYONE back! Plenty of room on the buses!`. Roedden ni`n cael mwy o gwrw ar y bws - am ddim - mwy o stella, waaaaa. Roedd y bysus (roedd ne ddau, dwnim lle ddoth yr un arall) yn orlawn. Pobl yn eistedd ar ben ei gilydd, pobl yn iste ar ben y bws (cyn iddo fo symud), degau o bobl yn sefyll, a tua 5 drym yn chwarae samba. Roedden ni i gyd yn bangio to y bws efo`r dryms, roedd o fel parti samba enfawr symudol a`r ffenestri i gyd ar agor. Fel boom box ar olwynion. Dwi`n siwr bo ni wedi torri ryw fath o record am faint o bobl sy`n gallu ffitio mewn bws.



Cyrraedd tu allan yr hostel wedyn, roedd yn rhaid cael parti ar y stryd, wrth gwrs! Dyma ni i gyd yn dawnsio/drymio/neidio/hopian/canu draw i`r hostel, erbyn hyn wedi casglu llwyth o bobl random oddi-ar y stryd i ddod i ymuno a`r parti, weheeeei..



Wel, dwi am stopio yn fanne. Dwi`m yn cofio lot mwy eniwe i fod yn onnest.

Mae`n rhaid i ni adael BA heddiw. Dyden ni methu handlo dim mwy o hyn. Ffwrdd a ni i Batagonia, 20 awr arall ar y bws. Gobeithio bydd y bws yma`n dawelach na`r un gathon ni neithiwr...

Buenos Aires

Mae Buenos Aires mor cwl nes mae eu siopau nhw ar agor 25 awr y dydd.

Dyma ni wedi dal i fyny a`n cwsg ar ol y daith enbydus o Iguazzu, a dyma benderfynu mynd i ymweld a rhai o atyniadau pennaf BA. Ffwrdd a ni i`r Plaza de Mayo - sgwar enwog ynghanol y ddinas, lle mae pobl yn aml yn hel i brotestio yn erbyn hwn a hwn a`r hyn a`r llall. Ar y sgwar, roedd yna lwyth o faneri gwyn a glas yn gweiddi sloganau ar y canoedd o gerddwyr a twristiaid a oedd yn lownjan o gwmpas yn yr haul. Dyma fi`n estyn am fy phrase book `English-Latin American Spanish` sydd bob amser yn handi yn fy handbag...cyn ei gadw`n reit sydyn gan obeithio na welodd neb o`r protestwyr o. Cyn-filwyr rhyfel y Falklands/Malvinas oedden nhw, a dwi`m yn meddwl y byswn i a`m phrase book bach yn cael llawer o groeso ganddyn nhw, rhywsut.



Bob dydd Iau, mae`r Madres de Plaza de Mayo yn dod i`r sgwar yn gwisgo sioliau gwynion ar eu pennau hefo enwau eu plant wedi ei gwnio arnynt. Diflannodd eu plant yn ystod y 1970`au hwyr a`r 1980`au cynnar, yn ystod teyrnasiad yr unben Jorge Rafael Videla yn yr Ariannin. Roedd ei lywodraeth yn gyfrifol am `ddiflaniad` miloedd o gefnogwyr pleidiau adain chwith, ac mae mae`r Madres wedi bod yn gorymdeithio o amgylch y Sgwar ers 1977 yn mynnu atebion ynglyn a lleoliad a ffawd eu plant.

Mae`r Plaza de Mayo hefyd yn enwog oherwydd y Casa Rosada lle yr oedd yr enwog Peron ac Evita yn anerch eu cefnogwyr o`r balconi. Ar ein hymweliad ni i`r Plaza, mi welson ni falconi tebyg iawn o`r un yn y ffilm Evita - a dyma fi`n mynd i`r drafferth o ganu cytgan, a phennill cyfan o Don`t Cry For Me Argentina, a dyma Lowri yn tynnu llun i gofio`r achlysur. Ond dyma ni`n cael ar ddeall bo ni wedi cael y balconi anghywir, a ein bod mewn gwirionedd a`n cefnau tuag at yr yn go-iawn.

I ddeud y gwir, dyden ni ddim yn gneud yn dda iawn hefo`r busnes `blendio i mewn hefo`r locals``ma. Mae hi`n 20gradd yma, ac i ni mae hynny`n gynnes. Ryden ni yn mynd i bobman mewn fflip-fflops a shorts a phawb arall yn eu cotiau a`u sgeirff.

Nos Fawrth, dyma Lowri a fi yn meddwl bo ni wedi cael llond bol ar yfed lager drwy`r adeg. Felly ffwrdd a ni i chwilio am seidar mewn tacsi. Dyma ni`n cyrraedd San Telmo - pencadlys tango`r ddinas. Dyma archebu seidar, a dyma fo`n cyrraedd, mewn potel champagne, a chorcyn yn mynd POP, a bwced yn llawn dwr oer, a gwydrau gwin sgleiniog a phopeth, a sioe tango bersonol gan nad oedd neb arall yn y lle! Gwych! Ac yno ar ben y bwrdd ynghanol y cytleri arian a`r trimings i gyd yr oedd cath fach ddel yn eistedd, a dyma hi`n dod i iste ar fy nglin, a dyma fi`n meddwl fod hynny bron fel bod adre.

Dydd Mercher, dyma ni`n mynd i ardal Recoleta. Dyma lle mae`r crachach yn byw, ac yn marw - mi aethon ni i weld y fynwent enwog. Dyma lle mae Eva Peron wedi ei chladdu. Dyma fynwent ryfedd ofnadwy. Dim cerrig beddi sydd yma fel mewn rhai arferol, ond llwyth o gampweithiau pensaerniol ar ffurf eglwysi neu dai bychain, hefo pob math o gerrig drudfawr a metelau, a cherfluniau Beiblaidd drud yn addurno man gorffwys y meirw cyfoethog. Mae `tai` yn cynnwys ffenestri a drysau, a gallwch weld yr eirch yn glir fel pe baen nhw ar arddangos i unrhyw un. Roedd pob `bedd` yn fwy rhyfeddol na`r diwetha, fel pe bae nhw`n trio cystadlu a`u gilydd am yr adeilad mwyaf uchel, neu`r un mwyaf drud. Roedd man gorffwys Evita yn eithaf syml i gymharu - marbl du heb lot o drimings.

Nos Fercher, mi gwrddon ni ag Elin, a`i chariad Paul, sydd wedi byw yn BA ers 3 mlynedd a hanner. Mi aethon nhw a ni i fwyty lleol, lle`r oedd y stecs gymaint a phen dyn! Mi gawson ni hefyd drio provoleta, sef caws wedi ei roi ar y barbeciw - hyfryd, a iachus iawn! Mi fyddwn ni fel eliffantod erbyn dod adre.

Dydd Iau - mi athon ni i`r Sw. Dwi ddim isho trio cystadlu a Tudur Owen, ond dyma Sw rhyfedd iawn. Roedd yna ostrijis yn yr un caeau a`r jiraffs, ac yn yr un caeau a`r llamas - a dyma fi`n dechrau amau a oedd ceidwad y Sw yn meddwl eu bod nhw`r un un anifail gan fod gan y tri wddf hir?
Roedd yna hefyd Polar Bear yn y Sw, yn yr Ariannin. Dydw i ddim yn arbennigwr ar anifeiliaid, ond dwi`n siwr nad ydi tymheredd llethol y wlad hon yn gwbwl addas i`r arth druan.


Roedd yna anifeiliaid bychain a oedd yn groes rhwng cwningen, cangarw, a llygoden fawr yn rhydd ymhobman yn bwyta oddi ar y llawr, ac yn torheulo ar y llwybr. Dwi`n ame mai mistec oedd yr anifeiliaid rhain. Roedd ne hefyd wartheg yn y Sw, a ieir. A roedd y jiraffs a`r eliffantod mor agos nes y gallen ni fod wedi mynd am reid ar eu cefnau nhw, pe bae ni ddigon gwirion.



Nos Iau, mi gawson ni swper am ddim yn yr hostel. Mae na reswm pam ei fod o am ddim. AR y plat yr oedd ryw fyrger tebyg iawn i dafod jiraff hefo caws ar ei ben o, a llond llwyed enfawr o smash (tatws mash powdwr wedi ei gymysgu hefo dwr), neis iawn. Mae genna i annwyd, a dydwi`n methu blasu, felly mi fwytes i fwyd pawb arall hefyd.
Yna mi ddaeth dyn bach o`r enw Ivan (a gwrddon ni yn Florianopolis) a`i ffrind Thomas (o Hwngari) i`n nol ni o`r hostel a mynd a ni i weld sioe Tango. Ond cyn hynny dyma nhw`n mynd a ni i fwyty Parilla (bbq). wel daria, roedden ni eisoes wedi bwyta llond ein boliau, ond roedd yn ddigwilydd peidio archebu dim byd, felly dyma ni`n cymryd sbageti bolognese. O diar mi, am llawn. Roedd Thomas yn mynd ar ein nerfau, a mi nath o chwerthin fatha peiriant am ryw hanner awr pan ddwedon ni ein bod ni wedi bod yn astudio Cymraeg yn y brifysgol. Twmffat o foi.

Roedd y tango yn wych - a band anhygoel yn chwarae i`r dawnswyr. Mae hi`n ddawns anhygoel o glos, a`r ddau fel pe bae nhw yn sownd yn eu gilydd tra`n symud. Dyma ni`n penderfynu derbyn cynnig ryw ddyn tew a oedd yn honni bod yn athro Tango i fynd am wersi dydd Sul nesaf, o diar mi. Dydio`m yn swnio`n syniad cystal heddiw rhywusut.

Mae hi`n oeri yma, wedi prynnu het, ac yn poeni am y tywydd yn Patagonia. Mam, mae yma ddillad a bagiau anhygoel, a phopeth yn rhad!

Sori am y llith,
Leusa.

Avacados

Dau flogiad mewn llai na dau ddiwrnod, wwww dwiǹ eich sboilio chi, mai jyst fel Dolig, wwww!

Ond sgeni lot i ddeud, dim ond un peth ofnadwy o ddiddorol-

Ryden ni`n dlawd iawn. Felly ar ein noson ola ni yn yr hostel yn Puerto Iguazzu dyma niǹ penderfynu coginio pasta i swper, unwaith eto. Ond ryden ni wedi buta cymaint o basta bellach nes ein bod ni bron iawn a throi mewn i basta.
Tu allan i`n stafell ni roedd ne goeden dal, ac un diwrnod wrth gerdded oddi-tani dyma rhywbeth caled yn disgyn reit o mlaen. Wel myn cythgiam i, be di hwn, medde fi wrth fy hun. Dyma ne ddyn bach o Argentina yn sgipio draw yn chwerthin arna i yn edrych yn syn uwch fy mhen ar y goeden. `ffrwyth ydio`! medde`r dyn bach mewn Sbaeneg. A myn cacen i, avocado oedd o. Felly tra o`n i yn coginio pasta, dyma Rhean a Lowri yn mynd i gasglu avocados, a dyna niǹ cael pasta a guacamole i swper. Bendigedig.
Felly mae`r blogiad yma i chi, Rhean a Lowri - DA IAWN CHI.

Tra mod i ar y testun o fwyd, gadewch i mi adrodd hanes rhywbeth rhyfedd iawn nath ddigwydd i ni neithiwr. Roedden ni wedi dal bws o Puerto Iguazzu i Buenos Aires, 19 awr, gydag addewid o swper am ddim. Dyma 9pm yn cyrraedd, a dal dim son am swper. Wel myn brain i, roedden niǹ llwgu, a Buenos Aires yn teimlo`n bellach a bellach bob munud. Tua 10pm, yn sydyn ac heb rybudd, dyma`r cerbyd enfawr yn dod i stop mewn gorsaf. Dyma ne ddyn bach Argentinaidd yn gweiddi, `pawb allan`, a ffwrdd a ni, yn hanner cysgu, fel mewn breuddwyd, i`r nos, gan ddilyn rhip o deithwyr i mewn i ryw adeilad.
Wel myn avocado i, welesh i rioed ffashwn beth. Dyna lle`r oedd stafell smart yn llawn o fyrddau a llieniau bwrdd melyn, a chyllill a ffyrc arian yn sgleinio, a bowleni o fara blasus yn gwennu arno ni. Dyma gael ein harwain at ein seddi gan waiters mewn tei-bo, a chael cynnig gwin.
Dyma`r cwrs cyntaf yn cyrraedd - empanada, sef ryw pastry bach cig blasus tu hwnt. Yna dyma`r prif gwrs yn cyrraedd - stecen mewn saws hefo reis a llysiau. Yna dyma`r pwdin yn cyrraedd, ryw gacen felys hefo caramel a siocled. O fewn 20 munud roedd y bwyd wedi ei lowcio a phawb wedi sgramblo`n ol i`r bws.

Dychmygwch hynne`n digwydd ar wasanaeth yr X32 gan Arriva. Mam bach. Ond efallai na ddigwyddodd o o gwbwl, cofiwch. Efallai mai breuddwyd oedd y cyfan...

Ciao Brazil, Hola Argentina!

Puerto Iguazzu - a´r rhaeadrau byd-enwog.



Pe bydde Iguazzu Falls yng Nghymru, mi fyse gennon ni air lluosog am Enfys. (siwr braidd fod gennon ni un yn barod, ond mi fyse gennon ni un gwell!).

Dyma ni wedi cael digon ar bartis gwyllt Santa Catarina, a wedi pacio ein bicinis a`n sbectols haul a wedi teithio 17 awr ar fws i`r man lle mae Paraguay, Argentina a Brazil yn cwrdd. Er mwyn cael stamps yn ein passports, dyma benderfynu mynd i aros i`r Ariannin. Roedd pawb yn son fod yr ochr hon o`r rhaeadrau yn well, a´r llety a`r bwyd yn rhatach.

A gwir y gair! Mi ges i eis-loli ddoe am chwe cheiniog yn unig! Ond dad-bacio`r bicinis fu raid - mae hi hyd yn oed yn boethach yma nac ym Mrazil! Ac mae gennon ni glamp o bwll nofio mawr yn yr hostel. A chael digon ar bartio yn Santa Catarina neu beidio, mae`n anodd gwrthod Caphirina bach slei pan dydyn nhw ond yn costio 80 ceiniog yr un - wehei! Ond dwi ar ddallt fod na bobl parchus yn darllen y blog yma bellach, felly dyna ddigon am ein antics yn y bar.

Ddoe, mi groeson ni`r ffin unwaith eto i Frazil - i gael mwy o stamps fyth yn ein passborts mewn gwirionedd. Ond hefyd, roedd son fod gwerth ymweld a´r rhaeadrau ar y ddwy ochr. Roedd y rhaeadrau yn anhygoel - yn olygfa mwy syfrdanol na´r un ´dw i erioed wedi ei gweld (oni bai am yr Eagles ambell i nos Iau). Mae`n anodd esbonio`r hyn a welwyd mewn geiriau ( a dwi`n gwybod eich bod chi`n ysu am luniau- mi gewch chi rei fory, dwi`n addo!). Mae afon llydan Iguazzu yn llifo`n araf deg linc-di-lonc, ac yn sydyn reit mae`r afon gyfan (sy`n filltiroedd o led) yn disgyn i lawr dibyn a grewyd gan lafa neu ddaeargryn ne rwbeth, WYYYYYYSH i lawr i`r pant. Mae yn a raeadrau o bob maint a hyd a lled ymhobman o`ch cwmpas chi mor bell a`r gorwel.



Heddiw, mi aethon ni i weld y rhaeadrau ar ochr Yr Ariannin. Dychmygwch yr uchod, ond ganwaith gwell. Roedd enfys uwchben pob rhaeadr, yn yn disgleirio yn sblashys y rhaeadrau, enfysiaid, enfysyddion, enfysys... (mae`r geiriadur yn cynnig `enfysau` - pah!). O`ch cwmpas ymhobman roedd pili-palas bob lliw a bob llun, tebyg iawn i fod yn Pili Palas Sir Fon, ond heb orfod mynd i`r drafferth o groesi`r bont (Sori Lowri). Roedd yna ryw anifail blewog trwynhir a chynffonhir ymhobman yn dwyn bwyd twristiaid ac yn crafu ei chwain, roedd yna fwnciod yn y coed, a physgod enfawr yng ngodre`r rhaeadrau.

Dyma ni`n tynnu ein dillad i gyd (heblaw am ficini!) ac yn neidio i gwch modur i fynd am dro i weld y rhaeadrau yn agosach. Ac agos iawn yr aethon ni hefyd - reit i grombil un o`r rhaeadrau mwya. Iesu Gwyn o`n i`n meddwl bo fi yn mynd i foddi. Oedd o fel cael rhywun yn taflu bwceidiaid ar ol bwceidiaid o ddwr ar fy mhen, a doedd neb yn gallu agor eu llygaid i weld dim byd. Oedden ni dal yn y cwch? Oeddwn ni yn y llyn? Doni methu anadlu, dim ond agor fy ngheg fel sgodyn aur, a sgrechian - achos mae dyletswydd gymdeithasol dwristaidd arnochi i sgrechian mewn sefyllfaoedd o`r fath. Ond dyma fi wedi goresgyn near death experience arall, eto fyth.

Echnos, mi welson ni darantula yn y toilet. Dim pry-cop mawr, o nage wir. Tarantula blewog, hefo fangs bychain miniog.



Be sy`n rhyfedd am y teithio `ma ydi eich bod chi`n dod wyneb yn wyneb a`r un pobl ymhobman. Yn Rio, mi wnaethon ni gwrdd a 4 o Almaenwyr bach neis, oedd yn rhannu`r un ystafell a ni yn yr hostel. Yna, mi deithion ni 500 milltir i Santa Catarina, a pwy welson ni yn y Clwb Samba (gweler y neges blog ddiwetha am ein ymweliad gwallgo i fanno), ond yr Almaenwyr! Yna mi deithion ni 650 milltir i Puerto Iguazzu, a pwy sydd yma yn torheulo wrth yr haul, ond yr Almaenwyr! Mae un yn dal ac yn dennau ac efo barf a sbectol ac yn edrych fel proffesor. A bob tro `deni`n ei weld o mae o wedi cael mwy a mwy o liw haul - doniol iawn. Y peth doniol arall ydi bo genon ni`m syniad be ydi eu henwau nhw - mae hi rhy hwyr i ofyn bellach, mae wedi pasio`r pwynt lle mae posib mymblo "o sori, be ddudoch chi oedd eich henwau chi, eto?" 3 wythnos yn ddiweddarach. wps.

O´r Ariannin, lle y cewn ni ddechrau ymarfer ein Sbaeneg o`r diwedd, ADIOS!

p.s, mae`r brecwast yma yn dila iawn i gymharu a Brazil. Popeth yn felys, dim ffrwythau anhygoel, dim ham na chaws, dim coffi cystal, trist iawn.

P.s, sori am y sillafu, mae bywyd yn rhy fyr, a does dim modd gwneud to bach.

Santa Catarina, helo haul!

Dyma ni wedi cymryd sawl bws dros nos ac wedi cerdded sawl milltir yn y glaw efo´n bagiau trwm (10kg oedd un fi, gyda llaw) ar ein cefnau drwy llifogydd enfawr Brazil... Ac o´r diwedd, mi ryden ni wedi ffeindio y lle mwya anhygoel yn y byd, ac yndi - mae´r haul yn gwenu! Ond cyn cyrraedd Santa Catarina a´í draethau anhygoel, mi fuon ni yn aros mewn tref o´r enw Paraty.
Mae Paraty yn enwog am eu strydoedd - gan fod y llawr yn hollol anwastad ac wedi ei gwneud o gerrig mawrion, sy´n gneud cerdded y strydoedd yn dasg beryglus ac anodd, yn enwedig yn y glaw. Ac ie, glawio oedd hi yn Paraty, a ninnau wedi cael hostel reit ar lan y mor, a hithau´n ben-blwydd arnai. Bw hw, canwch y feiolins. Ond roedd yna hamoc yn yr hostel, a fano y buon ni yn yr hamoc yn yfed cwrw ac yn gwylio adroddiadau BBC News am y llifogydd enfawr yn Rio.
O Paraty, dyma benderfynu dal bws dros nos i arbed arian, a ffwrdd a ni am 11.40pm i le o´r enw Curitiba, via Santiago. Wel mam bach, dyma´r bws yn cyrraedd pen ei daith yn llawer rhy fuan, a dyma ni´n landio yn gorsaf fysiau mwyaf De America am 4 o´r gloch y bore! (Mae hyn yn rhyfedd iawn, achos dros y pythefnos diwethaf ryden ni wedi dod i ddallt fod cysyniad y Brazilians o amser yn gwbl wahanol i´n un ni. Mae nhw bob amser yn hwyr i bobman, ac does dim math o frys arnynhw mewn siopau a caffis, ayyb. Deni´n cael ein cynghori i ofyn os ydi rhywbeth yn Brazilian Time neu yn Everyone-else Time.
Doedd Curitiba ddim yn gret, a roedden ni wedi blino ar ol teithio dros nos. Felly dyma ni´n checkio mewn i´r hostel mwya dinji dwi erioed wedi ei weld. Ac ar nos Sadwrn dyna ni´n tair yn ein gwlau yn bwyta swper iachus o frechdan mayonnaise, doritoes, chocolate, a chan o lager tra´n gwylio MTV. Ydwi´n troi i mewn i Jim Royale?
Ffwrdd a ni o´r hotel yn ddigon sydyn, a dal bws unwaith eto 7 awr i´r De i´r ynys brydferth hon - Santa Catarina. Mae´r hostel yn gret! Mae gennon ni bwll nofio, a BBQs, a phartion yn cael eu trefnu bob nos. Neithiwr, ar ol ei gor-neud hi chydig ar y Caprihinas (diod cenedlaethol, meddwol Brazil) dyma ni´n ffeindio´n hunain yn trawsnewid o´r dair dawel yn y gornel yn meindio ein busnes i fod gwbwl wallgo.

Gathon ni dwrnament llechio pel ping pong, a nathon ni ennill - y wobr oedd mwy o Caprihinas, o diar. Rhywsut neu gilydd dyma ni´n canfod ein hunain mewn mini bys bychan bach hefo o leia 30 o bobl wedi stwffio i mewn blith drafflith, ar ein ffordd i Glwb Salsa. Ydwi´n gallu dawnsio Salsa, dwi´n eich clywed chi´n gofyn? Wel nadw fel arfer - ond ar ol Caprihina neu wyth mi fedrai neud unrhyw beth. Ac ogi-ogi-ogi-oi-oi-oi oedd hi´r holl ffordd i´r clwb. Mae gennai gur pen heddiw. Mae genon ni barti ar y traeth heno ma, o diar.



Shane - I´ve met some Irish guys, and I asked them if they knew a Shane Brennan from Ireland, and described your glasses, brown hair and your height. But they didn´t know you - sorry.

Y dilyw mawr yn Ilha Grande

"Ha Ha! Glaw!" ´dwi´n eich clywed chi´n chwerthin o flaen eich cyfrifiaduron yn eich tai mawr cynnes o flaen y tan. Ac mae´n boendod meddwl i mi orfod cyfaddef ein bod ni ynghanol dilyw enfawr yma yn yr Ardd Eden a elwir Ilha Grande.

Ond rhag i chi fynd i deimlo yn rhy smyg, dyma gychwyn efo´n dyfodiad i´r ynys anhygoel hon...

Dyma ni´n cyrredd Ilha Grande ar gwch digon sigledig a oedd yn reidio´r tonne yn reit wyllt, felly dyma fi´n penderfynu mynd i gysgu am yr awr o daith rhag ofn i fi wagio cynwys fy stumog dros sgidiau ryw bac-paciwr anffodus. A dyma fi´n cael fy neffro i olygfa anhygoel - o´m mlaen yr oedd yr ynys fwya prydferth yn y byd (hyd yn oed yn well na Ynys Mon, wir yr). Roedd y traethau yn felyn, y cychod bychain yn lliwgar, y bryniau serth yn wyrdd ac yn drwm gan goed palmwydd...A ffwrdd a ni yn syth i nofio yn y mor, a oedd yn gynnes fel bath. Mae yma siopau bach hyfryd ymhobman, a stondinau lu fin nos yn gwerthu pob math o bethau yn rhad.

Mae yna lwybrau yn arwain trwy´r ynys, a phob llwybr wedi ei rifo ar y map i nodi ei bellter, pa mor anodd ydi´r daith ayyb. Felly yng ngwir ysbryd y teithiwr talog yr ydwyf...dyma fi´n penderfynu dilyn y llwybr byrraf, a ffwrdd a ni i´r goedwig. Ar yr ynys hon, mae yna nadroedd a phob math o anifeiliaid gwyllt yn cuddio yn y goedwig, felly roedd yn rhaid cadw llygaid ar y gwrychoedd o bopty rhag ofn...
Yng nghrombil y goedwig, ar ol cerdded drwy afon a dros gerrig camu slip a uwch ben rhaeadr, dyma ni´n dod ar draws hen adfail. Dyma adfeilion hen ´garchar´ a letyai mewnfudwyr o Ewrop i´r Byd Newydd, a oedd dan amheuaeth o fod yn sal o un o´r afiechydon niferus a blagiai Brazil yn cyfnod mawr yr ymfudo. Alla i ddim dychmygu man mwy dychrynllyd i gael fy ngharcharu nac ynghanol y goedwig dywyll hon...
Roedd dail a phlanhigion wedi llyncu´r adeilad bron yn gyfan-gwbl, a cael a chael oedd i ni ddod o hyd i´r carchar ar y llwybr. Yn sydyn, a ninnau ar fin dychwelyd i lan y mor...dyma ni´n clywed swn clic-clic-clic yn dod o´r carchar...Dyma ni´n nesau at ddrws yr hen garchar, a phipian i mewn yn ofnus, a dyma fi´n gweld y peth mwya afiach dwi erioed wedi ei weld (gwaeth na´r pry cop mawr yn y ty haul, Mam). Ym mhorth y carchar, fel ryw frenin yr oedd cranc mawr glas. Cranc enfawr glas. Cranc mor fawr, nes y gellid ei alw´n ryw fath o ddeinasor. (o.k, ychydig o or-ddeud fane. Roedd o mor fawr a phel ffwtbol.) AFIACH!! Iesu nesh i ddychryn am fy mywyd. A roedd gwaeth i ddod, dyma ni´n rhedeg i ffwrdd, a roedd yna grancod bob lliw ymhobman, rhai enfawr yn y gwrychoedd, ar y llwybr, yn y coed...?! (na, ddim yn y coed, dydi nhw ddim yn gallu dringo).

Ar y ffordd nol, dyma´r glaw yn cyrraedd. Glaw mawr, glaw dieflig, glaw´r dilyw, glaw yr ysgrifennir amdano mewn llyfrau hanes.

Dyma´r glaw yn cipio´r cyflenwad trydan, a dyma ni´n styc yn yr hostel efo 3 Brazilian, 1 Denmarkian, 1 Almaenes, 1 dyn dutch, 1 Switserlandest, a un dyn bach o Peru sydd wedi bod yn teithio ers 7 mlynedd, yn y tywyllwch, am oriau. Felly dyma ni´n dysgu Ffrans o Wlad Awstria iddyn nhw. Be arall oedden ni´n fod i neud mewn sefyllfa o´r fath?

Letrig yn ol bellach (12 awr yn ddiweddarach, a´r glaw wedi tawelu chydig, ond trip i lan y mor ddim yn opsiwn). Mae fy nghoesau yn bigiadau mosgito i gyd.

Leusa.

Y Favelas a´r Silent Disco

Ro´n i mewn dilema pún ai i fynd ar favela tour neu beidio.
Y favelas ydi´r slums ym Mrazil - lle mae miloedd o dai wedi cael eu codi´n fler ar ben eu gilydd yn blith drafflith ac yn anghyfreithlon. Mae´r bobl dlawd yn torri coed ar ochrau´r mynydoedd o amgylch Rio, ac yn ehangu´r favelas nes ei fod wedi troi´n broblem gymdeithasol enfawr. Dydi´r bobl ddim yn talu trethi na dim i´r llywodraeth - ac felly mae nhw wedi ffurfio eu rheolau aú strwythr cymdeithasol eu hunain. Mae yna dri gang cyffuriau yn rheoli´r favela mwya, ac yn cadw rhyw fath o ´drefn´ ar y lle.
Felly roedd meddwl am fynd ar tour i weld y bobl yn y favelas yn rhyfedd braidd - fatha mynd i Sw Bae Colwyn ond i edrych ar bobl yn lle anifeiliaid. Roedd y pres oedden ni´n ei dalu i fynd ar y tour yn mynd tuag at helpu´r bobl yn y favela, roedd hynny´n rhywbeth.
Felly mynd nesh i, a ffwrdd a ni i waelod yr allt enfawr (roedd y favela yn gorchuddio mynydd cyfa, bron iawn!). A dyma´r tour-guide yn gweiddi ar bawb i neidio tu ol i yrrwr motor-taxi (sef motor-beic taxi. O Mai God. Dyma fy ail near death experience mewn llai ´na wsnos. Yr holl ffordd fyny y cwbwl oni´n gallu feddwl amdano fo oedd pa mor blydi gwirion o´n i i gytuno i fynd ar y blydi moto beic. (os fyse´r tour guide wedi gofyn i fi sticio fy mys yn y tan ayyb...). Felly sori, Mam! Roedd yr allt yn serth serth, a´r motor-taxi yn gwibio heibio i ddwy lori, a dros dyllau enfawr yn y ffordd, a rownd corneli ar ddiawl o gyflymder. Oni yn gafael yn y dyn fel ´tase ne ddim fory, ac yn crynu fel diawl!!
Ond dyne ddigon am y trip moto beic, dwi´n fyw ac yn iach.
Roedd y favelas yn agoriad llygaid. Roedd yne ieir a chwn tennau tennau yn bob man, a phlant bach troednoeth yn rhedeg ymysg y sbwriel (gan nad ydynhw´n talu treth, does dim gwasanaeth casglu sbwriel). Welesh i lygoden fawr wedi marw ar y llwybr, ac roedd hi´n fflat achos fod cymaint o bobl wedi sefyll arnni hi! Doedden ni´m yn cael tynnu lot o luniau achos fod y drug-barons yn cadw lygad barcud arno ni. Roedd pawb yn gweiddi GRINGOS GRINGOS arno ni o ochre´r llwybr! Mi welodd Rhean ddyn efo machine-gun ar gefn un motor-taxi yn dod i´w chwfwr hi i lawr yr allt!
Ond roedd o´n wirioneddol werth mynd.

SILENT DISCO

Wel dyma ni wedi dod i nabod llwyth o bobl o bob man dan haul gan fod yr hostel mewn ryw court-yard lle mae pawb yn cwrdd i yfed cwrw/chwarae gitar ayyb. A dyma si ar led fod yna ´hush hush party´ ´chydig o flocs i lawr y stryd. Be ydi peth fel hyn, medde fi, ai parti cyfrinachol nad oes neb yn fod i wbod am dano fo? Ond nage wir, Silent Disco oedd yno! [I´r rhei ohonoch chi sydd ddim yn gwbod, mewn Silent Disco mae pawb yn cael par o headphones, ac mae na 3 DJ yn transmitio cerddoriaeth gwahanol drwy´r tonfeddi. Felly mae pawb yn cael dewis pa sianel mae nhw isho dawnsio iddo fo. mae o reit ddoniol, achos weithie mae ne bobl yn dawnsio i ryw gan araf tra mae na bobl erill yn head bangio! A be sy´n wych, wrth gwrs, ydi pan dechi´n tynnu´r headphones, mae bob man yn dawel oni bai am bobl yn canu allan o diwn, neu yn gweiddi I`M GOING TO THE TOILET!]
Roedd y toilets fel ryw gytiau anifeiliaid ar y danceflorr (ych!). Roedd honne´n noson ryfedd iawn, oedd wir.

Wel dyne ni am rwan, mae llond y stafell o bobl yn aros am y cyfrifiadur. Gadael Rio fory (bw hw) ac yn symud i Ilha Grande, edrych ymlaen.

Pres yn brin yn barod.

Adios - Leusa

p.s, sori am y diffyg llunie - dydwi methu cael nhw ar y cyfrifiadur eto.

Rio de Janeiro

Streic y BA - y newyddion da, mi aeth y flight (er awr yn hwyr), y newyddion drwg oedd fod na ddim bwyd poeth (salad cyw iar efo salad garnish, a bechdan gyw iar i swper), ac doedd yr entertainment system ddim yn gweithio. O Heathrow i Rio heb ffilms, waaa! Ond roedd yne waeth i ddod.
12 awr yn ddiweddarach, wedi cyrraedd Brazil, a finne´n cysgu´n drwm, dyma fi´n cael fy neffro gan yr awyren yn disgyn ac yn ysgwyd yn wyllt. Roedd pob man yn dywyll dywyll, heblaw am y gole glas oedd yn fflachio tu allan i´r ffenest - roedden ni mewn ANDROS o storm o fellt a thrannau uwch ben Rio. Roedd pawb yn dawel ac wedi dychryn, ac oni yn meddwl bo fi´n mynd i farw unwaith eto (y troeon eraill oedd yr incident efo ceiliog yn rhedeg ar fy ol, a´r tro mewn kayak ar y mor yn Croatia...!.
Dyma´r capten yn cyhoeddi fod yn rhaid i ni ddianc o´r storm, felly ffwrdd a ni i faes awyr 200 milltir o Rio i osgoi´r storm, ac i lenwi tanc yr awyren efo petrol, Ar ol glanio´n saff, dyma´r lootio chocolate yn digwydd. Oherwydd y panic a´r anrhefn, dyma pawb yn codi o´r seddi ac yn anelu am y cefn lle roedd y criw yn cadw´r bwyd, a dyma pawb yn bwrio am y bisgedi a´r diodydd a´r crisps. Welesh i un dyn yn rhedeg heibio i mi efo 3 mars bar, 2 baned o goffi, 3 paced o grisps, cracyrs, twix a twirl.
Panic llwyr.

Ond dyma ni yn Rio yn saff erbyn hyn. Mae hi´n anarferol o boeth, ond yn glawio´n drwm bron bob nos, ac yn storm las llachar.

Fuon ni´n gweld Crist ar fynydd Corcovado, ond roedd o mewn scaffolds mawr, a dim ond ei lygaid o oedden ni´n gallu ei weld yn edrych arno ni ac yn dweud Heloooow mewn llais dwfn. Doedd ´ne´n warnings ynglyn a´r scaffolds, felly roedd pawb ar y top yn chwerthin - roedd o´n brofiad doniol iawn gweld pawb yn dod i fyny´r grisiau-sy´n-symud ar fynydd enfawr uwchben y mor i weld par o lygaid mawr ac yn giglan fel plant.

Mae bananas ymhobman yma - rhaid i chi fod yn wyliadwrus neu mi fyddwch chi wedi bwyta un heb drio. Gath Lowri Pizza hefo banana arno fo ddiwrod o blaen, ac mi nesh i futa rhywbeth oedd yn edrych fel pei - ond och a gwae, banana wedi ei deep-fat-fryio oedd o, damia fo.

Mewn hostel afiach ar hyn o bryd, 3 gwely wedi ei stacio ar ben ei gilydd, a dim lle i symud, ond mae o´n lot o hwyl!

Hasta Luego,
Leusa